początek..... czegoś co może mieć sens.....

hymm... Dlaczego zaczynam pisać??.. nie umiem odpowiedzieć na to pytanie.. Może dlatego by podzielić sie z kimś tym co czuję.. tym czego pragnę i do czego dążę...
Nie mam zbyt ciekawego życia... Pominając burze sercowe oraz śmierć bardzo bliskiej mi osoby którą zawsze ceniłam i kochałam..
Radość na moich ustach jest częstym gościem, lecz ludzie mnie nie znają... nie wiedza że siadam w cichym samotnym miejscu z daleka od ludzi.. i powoli płacze... rozgrzeszając każdą łzę.. zarówno tą słodką jak i gorzką.... Choć jestem w pewnym stopniu z ludźmi zżyta, nie umiem zrozumieć, ani ich ani siebie.. czuje otchłań która rozdziela sie miedzy nami.. wiele ludzi nie rozumie moich obaw oraz słów które staram sie wypowiedzieć w małej ilości..
Nie chcę być doskonała tak jak wiele "innych"... I może dlatego czasami ludzie mnie nie chcą może nie rozumieją mojego bólu jaki nosze w sobie....

Upadam w przepaść bez końca...
Raz lecę szybko raz wolno...
czuję powietrze łaskoczące me ciało......
lecę.......
spadam w dół, lecz ciągle nie widzę końca,...
biel niczym mgła....pustka.....
wpadam w ciemność.. niczym nicość bez granic
czuję chłód..
lecz ciągle lecę w przepaść bez dna...
wieczną otchłań... moją otchłań...
życia i śmierci......